You are here: Home مقالات بمب افکن ها بمب افکن B2

بمب افکن B2

پیشینه و شکل گیری بمب افکن B-2

 

 

پس از جنجال سياسي سال 1960 در مورد سقوط يک فروند هواپيماي جاسوسي امريکايي - يو بر فراز خاک لاخاد جماهير شوروي، دولتمردان ايالات متحده نسبت به بقيهء طرحهاي مربوط به هواپيماهاي مربوط به هواپيماهاي نفوذي بيمناک شدند و در سال بعد برنامهء بمب افکن بلند پرواز XB70 را لغو کردند. با اين حال، انديشهء نفوذ بي خطر به خاک دشمن همچنان باقي ماند، تا آنکه به ساخت بمب افکن بال متغير B-1 در سال 1975با سطح مقطع راداري نسبتاً کوچک انجاميد. اما پيشرفتهاي صنايع دفاعي، از تکنولوزي B-1 سريعتر رشد مي کرد، به علاوه هواپيماهاي پيش اخطار هوابرد روسي در حال توسعه بودند. به اين ترتيب، معيارهاي طراخي يک بمب افکن دور پرواز نفوذي روز به روز از جنبهء عملکرد پروازي خارج ميشد. وبه جنبهء طراحي ويژهء آئروديناميکي و استفاده از مواد جاذب رادار براي کاهش سطخ مقطع راداري گرايش پيدا کرد.

 

 

در اواخر دههء 1970 تکنولوزي مواد جاذب رادار به اندازهء کافي پيشرفت کرده بود، ابزارهاي رايانه اي هم تا حدي توسعه بافته بود که براي شبيه سازي رياضي شکلهاي پيچيدهء منحني شکل بيروني و همچنين همکاري در اومر ساخت، به طور وسيعي کارآمد مي باشد.

 

شرکت نورث روپ از ابتداي تأسيس، فعاليتهايي جدي دربارهء طرحهاي بدون دم (بالهاي پرنده) انجام داده بود و طراحان آن شرکت براي بال پرندهء خفاکار هم نظراتي داشتند. ما بمب افکنهاي قبلي نورث روپ دچار مشکلات کنترلي بودند، و در اثر وزش باد نسبي جانبي دچار تکانه هايي مي شدند. با اين حال، پيشرفت سيستم کنترل پرواز با سيم اواخر دههء 1970، به خوبي اين مشکل را حل کرد. در مناقصه اي که پنتاگون براي طراحي و ساخت «بمب افکن کم پيدا با تکنولوژي پيشرفته» مطرح کرد، گروه شرکتهاي نورث روپ، ال تي وي و بو يينگ با استفاده از موتورهاي جنرال الکتريک طرحي را پيشنهاد کردند که با کد رمز Senior Ice نامگذاري شد. در 20 اُکتبر 1981 اين طرح در رقابت با پيشنعهاد گروه شرکتهاي لاکهيد و راکول، برندهء مناقصه شد. به زودي نام طرح به Senior CJ تغيير کرد، و فعاليت جدي سه شرکت پيشنهاد دهندهء با مديريت نورث روپ و پنهان کاري شديد شروع شد.

 

در ابتداي کار نورث روپ با خريد يک کارخانهء متروکهء خودروسازي فورد در اطراف لس آنجلس آنرا به پيسرفته ترين مرکز مجهز به سيستم کامپيوتري طراحي و ساخت کرد. براي تدارک برنامهء نرم افزاري سه بعدي ادره کنندهء امور طراحي، ابزارهاي ماشيني و سيستمهاي روباتيک در حدود يک ميليارد دلار هزينه شد و اين مرکز اطلاعاتي باتأسيسات شرکتهاي همکار (بويينگ و ال تي وي( به صورت الکترونيکي مرتبط شد. با وجود اشتغال هزاران نفر در هر سه شرکت مذکور، در امور مربوط به اين طرح شديدترين اقدامات امنيتي براي حفظ اطلاعات انجام شد، چنانکه تنها عدهء معدودي از کل برنامه اطلاع داشتند.

 

با تقسيم فعاليتها بين بوئينگ (براي ساخت قسمت مرکزي بدنه از جنس تيتانيوم، پوششهاي بزرگ بيروني بال، سيستم سوخترساني، سيستم تحويل ب کابين خلبان و مونتاژ نهايي هواپيماار جنگي و ارابه هاي فرود( ، ال تي وي براي ساخت قسمتهاي مياني بدنه و سازه هايي از جنس آلومينيوم، تيتانيوم و مواد مرکب و نورث روپ براي ساخت قسمت مرکزي پيشين بدنه، کابين خلبان و مونتاژ نهايي هواپيما) سرانجام محصول نهايي به نام B-2 در 22 انوامبر براي نخستين بار به نمايش گذاسته شد. اين هواپيما در 17 جولاي 1989 به پرواز دآمد.

 

 

 

در مقايسه با ساير هواپيماهاي زيرصوتي، B-2 بيشترين زمان آزمايشها را گذرانده است. مثلاً براي آزمايشهاي تونل باد هواپيما مدت 24000 ساعت و براي پازمايشهاي صلاحيت پروازي، مدت 291000 ساعت وقت صرف شده است. ظاهر غيرعادي B-2 حاصل سازگاري بين معيارهاي خفاکاري و معيارهاي عملکرد پروازي است. لبهء حملهء B-2 سازه اي به شکل گوه است که درون |آن از کامپوزيتهاي لانه زنبوري جاذب رادار استفاده شده است. امواج رادار درون اين سطخ به دام مي افتد و با انعکاس به جلو و عقب انرژي خود را از دست مي دهد. چهار موتور بي-2 به کمک مواد مرکب مقاوم دربرابر حرارتهاي زياد کاملاً درون بدنه فرو رفته است. براي کاهش تشعشع حرارتي اگزوزها، محل خروجي ها در روي بال و در عقب بدنه قرار گرفته، و گازهاي خروجي اندکي به سمت بالا جهت داده مي شود. ضمناً مواد شيميايي جديدي که با گازهاي خروجي مخلوط مي شود، از تشکيل دنباله در ارتفاع بالا جلوگيري مي کند.

 

در آغاز يک مأموريت تهاجمي سيستم اويونيکي B-2 براي اجراي وظايف خفاکاري تنظيم شده و سيستمهاي نا لازم خاموش مي شود. از آنجا که هواپيما در هنگام رهاسازي بمبها قابل رديابي است، عملکرد سريع دريچه هاي پرتاب بمب اهميت زيادي دارد. رادار مخصوص بي-2 عمل رديابي آن را توسط جستجوگرهاي زميني ناممکن مي کند.

 

 

مشخصات:

 

موتور:

*چهار موتور توربوفن جنرال الکتریک F-118-GE-110 بدون پس سوز

*بیشترین رانش موتور: 84.5KN

 

ابعاد:

*دهانهء بال: 54.42m

*مساحت بال: 477.51m2

*طول:21.0m

*ارتفاع:5.18m

 

وزنها:

*وزن خالص: 56.700Kg

*بیشینهء وزن سوخت: 74.844Kg

*بیشینهء وزن برخاست: 168.422

 

عملکرد پروازی:

*بیشینهء سرعت افقی: 0.8 ماخ

*برد:

در بیشترین وزن برخاستن بدون سوختگیری هوایی: 11.675Km

در بیشترین وزن برخاستن با یک نوبت سوختگیری هوایی: 18.532Km

 

تسلیحات:

*پرتابگر چرخان پیشرفتهء بویینگ با قدرت حمل موشکها یا بمبها در حداکثر 54 آرایش مختلف

*قادر به حمل سلاح های هسته ای دور ایستا و بمبهای هسته ای پرتاب آزاد

*مجهز به انباره های غیر هسته ای برای حداکثر 80 بمب پرتاب آزاد

 

 

 
FacebookSatartlapBlogter.huDel.icio.usTwitterLinkter.huvipstart.huIWIWDiggUrlGuru.huGoogle bookmark

تالارهای گفتگو